W 1790 roku, gdy wybrano kolejny komplet posłów do obradującego od 1788 roku Sejmu (który obradował odtąd w podwojonym składzie), wszedł do izby poselskiej jako delegat ziemi ciechanowskiej. Volumina Legum, t.9, Kraków 1889, s. 208Podobnie jak znaczna większość posłów obranych na sejmikach w listopadzie 1790 r. był stronnikiem króla Stanisława Augusta. W 1791 roku uczestniczył w uchwaleniu przez Sejm Konstytucji 3 maja, którą poparł. Po przyjęciu konstytucji, nie godząc się z negatywnym do niej stosunkiem konserwatywnego sejmiku ciechanowskiego (wyrażonym poprzez przemilczenie konstytucji przez ten sejmik w referendum w lutym 1792), podpisał w marcu 1792, podczas posiedzenia ciechanowskiej komisji porządkowej cywilno-wojskowej, wraz z kilkudziesięcioma obywatelami, rezolucję akceptującą Konstytucję 3 maja w formie zaręczenia. Jerzy Urwanowicz, Polityczna aktywność szlachty mazowieckiej w latach 1669-1793, w: Dzieje Mazowsza lata 1527-1794, tom 2, red. Jan Tyszkiewicz, Pułtusk 2015, s. 585. Zob. też: Wojciech Szczygielski, Referendum trzeciomajowe: sejmiki lutowe 1792 roku, Wydawn. Uniwersytetu Łódzkiego, 1994, s. 157-158
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nereusz Ostaszewski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.