Kaszkowie (lub też Ludy Kaszka, Kaškowieš jest znakiem odzwierciedlającym pisownię spółgłoski wymawianej jako [s] w języku hetyckim; niezwiązana z Ludem Kaszka forma kaska pojawiająca się w tekstach pisanych pismem klinowym znalezionych w Kirkuku (w jęz. hetyckim) oraz w Hurrian (w jęz. akadyjskim) odnosi się najprawdopodobniej do połowy ziarna z pierwszego zbioru, której po dokonaniu żniw dłużnikowi nie wolno było zwieźć z pola będącego w tymczasowym posiadaniu wierzyciela (za: E.A. Speiser, New Kirkuk Documents Relating to Security Transactions (Dokumenty związane z bezpieczeństwem transakcji pochodzące z Nowego Kirkuku), [w:] Journal of the American Oriental Society (Dziennik amerykańskiego stowarzyszenia/zrzeszenia orientalistycznego) 52.4 (grudzień 1932, str. 350-367), zwł. str. 362ff. Kašku było także imieniem boga księżyca w jęz. hattic, którym posługiwano się w Nerik – pierwszym podbitym przez Lud Kaszka mieście, o którym wiemy. Ten etnonim jednakże nie musi odzwierciedlać ani języka, jakim mówili, ani narodowości, z jaką utożsamiali się sami Kaszkowie. [w jęz.