Mursili jednakże pokonał jego armię, a Pihuniję uwięził w Hattusie.
Potem Mursili przyjął strategię defensywną, opartą na pasie umocnień granicznych na północ od DevrezNa północ i zachód od Devrez-Dahara odkryto bardzo mało hetyckich stanowisk. – jak zauważa Matthews na podstawie wnikliwego badania terenowego Project Paflagonia (Matthews 2004, str. 204. Mimo to w początkach XIII wieku p.n.e., gdy na tronie Hatti zasiadał Muwatalli II, syn Mursiliego, Kaszkom udało się splądrować Hattusę. Muwatalii przestał rekrutować żołnierzy spośród Kaszków. Przeniósł też stolicę na południe, do Tarkuntaszy, a swego brata, który miał później przyjąć królewskie imię Hatusziliego III, uczynił zarządcą północnych prowincji. Bratu Muwataliego udało się pokonać Kaszków i odbić Nerik, a gdy już przejął we władanie Imperium Hetytów, przeniósł stolicę z powrotem do Hattusy.
Państwo Hetytów upadło u schyłku epoki brązu. W końcu XII wieku p.n.e. asyryjski król Tiglat-Pileser I odnotował aktywność Ludu Kaszka i ich sojuszników Ludu Muszki w rejonie dawnego centralnego państwa Hetytów. Tiglat-Pileser podbił obydwa ludy, po czym już żadna wzmianka o Kaszkach nie pojawiła się w historii.
Przypisy
Kategoria:Starożytne ludy Kategoria:Królestwo hetyckie