Baldwin II de Courtenay (ur. 1217, zm. październik 1273) – cesarz łaciński w latach 1228–1261.
Życiorys alt=|lewo|mały|179x179px|Herb Cesarstwa Baldwin II był synem cesarza Piotra II i jego żony Jolanty Flandryjskiej, bratem cesarza Roberta de Courtenay. Cesarzem został w wieku 11 lat, po śmierci brata Roberta.
Przejście korony cesarskiej na Baldwina dało rządzącym Cesarstwem asumpt do rozerwania zagrażającego ich państwu układu sił. Od zachodu do zdobycia Konstantynopola parli wspólnie, jakkolwiek z różnych pobudek: Teodor Angelos Dukas Komnen, cesarz Tesaloniki i Iwan Asen II – car Bułgarii. Teodor tytułując się basileusem i autokratorem Romajów zmierzał do przywrócenia Cesarstwa Bizantyńskiego. Iwan Asen II, jak niegdyś Symeon do stworzenia bułgarsko-bizantyńskiego imperium. Na wschodzie zamiar odbudowy Cesarstwa Bizantyńskiego głosił cesarz nicejski Jan III Dukas Watatzes.