M231 Firing Port Weapon (FPW) – amerykański karabinek automatyczny przeznaczony do prowadzenia ognia przez otwory strzelnicze bojowego wozu piechoty M2 Bradley.
Początki Prace nad bronią rozpoczęto na początku lat 70. XX wieku, ze względu na zbyt dużą długość M16, która mogła utrudniać prowadzenie ognia przez otwory strzelnicze bojowego wozu piechoty nad którym pracowano w ramach programu Mechanized Infrantry Combat Vehicle. Swoje konstrukcje przedstawiły firmy Heckler und Koch oraz Rock Island Arsenal. Karabinek firmy Heckler und Koch opierał się na amerykańskim karabinku automatycznym M16 oraz niemieckim HK33 (karabin G3 przystosowany do standardu naboju 5,56x45mm), natomiast broń firmy Rock Insland Arsenal opracowano na podstawie amerykańskiego pistoletu maszynowego M3 Grease Gun. Karabinek firmy Hecker und Koch wyposażony był w lufę o długości 380mm (15,6 cala), posiadał kolbę prętową i mechaniczne przyrządy celownicze oraz strzelał z niewielką szybkostrzelnością teoretyczną (200 strzałów na minutę). Broń firmy Rock Insland Arsenal działała na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelała z zamka otwartego, była wyposażona w lufę o długości 280mm (11 cali), posiadała kolbę prętową i mechaniczne przyrządy celownicze oraz strzelała z bardzo dużą szybkostrzelnością teoretyczną (1000 strzałów na minutę).