thumb|Missale Aboense – Mszał z Turku thumb|200px|Elias Lönnrot Literatura fińska – literatura piękna tworzona przez Finów, zarówno w kraju, jak i na emigracji. Ze względów historycznych powstaje w dwóch językach – fińskim i szwedzkim. Należy do literatur młodych, aczkolwiek dynamicznie rozwijających się. Bogata w dzieła epickie, poezję, mniej w utwory sceniczne.
Literatura fińskojęzyczna Przed XIX w. W okresie przedchrześcijańskim, przed podbojem Finlandii przez Szwecję (1249 rok) istniał bogaty zbiór opowiadań przekazywany wyłącznie w postaci ustnej, który był powiązany z pogańskimi obrzędami. Opowiadał on o zmaganiu się z przyrodą i bohaterach, którzy wyruszali do innych krain łupić wrogów. Dorobek starofińskiej kultury jest porównywalny z celtyckim i normańskim.
Pierwszy zapis języka fińskiego to jedno zdanie, zapisane cyrylicą, na korze drzewa, datowane na początek XIII wieku, znalezione w okolicach Nowogrodu Wielkiego w 1957 w Związku Radzieckim. Oryginalne jego brzmienie to: „юмолануолиїнимижи ноулисѣханолиомобоу юмоласоудьнииохови”, w zapisie alfabetem łacińskim: „jumolanuoli ï nimizi nouli se han oli omo bou jumola soud'ni iohovi”. Jest to najstarszy znany tekst w języku fińskim i najstarszy ze wszystkich języków fińskiej grupy językowej.