Zaburzenia schizotypowe (zaburzenia typu schizofrenii, ) – kategoria diagnostyczna obejmująca zaburzenia cechowane długotrwałym przebiegiem o trudnym do uchwycenia początku (co zbliża je do zaburzeń osobowości) oraz obrazem klinicznym charakteryzującym się uderzającą niezwykłością (np. ekscentrycznością, czasami dziwacznością) przeżyć i zachowań, przypominających typowe objawy schizofrenii. U osób z tym zaburzeniem występuje ograniczona zdolność do zawierania bliskich znajomości i utrzymywania związków z innymi, skłonność do społecznego wycofywania się. Występuje u około 3% populacji. Jako nowa kategoria diagnostyczna została wprowadzona w ICD-10. W klasyfikacji DSM-5 odpowiada im kategoria schizotypowych zaburzeń osobowości ().
Epidemiologia Badania populacyjne wykazały, że kryteria DSM-IV dla schizotypowego zaburzenia osobowości spełniało 3,9% populacji, znacząco częściej mężczyźni (4,2%) niż kobiety (3,7%), częściej u osób czarnoskórych.
Etiologia Zaburzenia schizotypowe zaliczane są do spektrum schizofrenii;