„New York" dwukrotnie napotykał na U-Booty.
Podczas służby w Europie w czasie I wojny światowej okręt był często odwiedzany przez wysoko postawionych członków alianckich krajów i był obecny przy jednym z bardziej dramatycznych momentów wojny – poddania się niemieckiej Hochseeflotte w Firth of Forth 21 listopada 1918. Jego ostatnią misją na wodach europejskich była eskorta prezydenta Woodrowa Wilsona w czasie rejsu do Brestu w drodze na konferencję pokojową w Wersalu.
Powrót z wojny oznaczał także powrót do typowej służby pokojowej składającej się z ćwiczeń zarówno indywidualnych, jak i zespołowych oraz utrzymywania sprawności bojowej. „New York" szkolił się na Karaibach na wiosnę 1919, a latem dołączył do Floty Pacyfiku w San Diego. Ten port był jego bazą macierzystą przez następne 16 lat. Okręt odbywał ćwiczenia wzdłuż zachodniego wybrzeża USA i na wodach hawajskich, okazjonalnie przemieszczając się na Atlantyk i Karaiby w ramach krótkich misji szkoleniowych i potrzebnych przeglądów. W 1937 przywiózł prezydenckiego reprezentanta admirała Hugh Rodmana na uroczystość koronacji króla Jerzego VI, 20 maja 1937 „New York" wziął udział w Grand Naval Review jako jedyny okręt US Navy.