Anihilacjonizm – doktryna w niektórych wyznaniach chrześcijańskich, według której dusze grzeszników są unicestwiane, a nie poddawane wiecznym mękom w piekle.
Korzenie współczesnego anihilacjonizmu tkwią w adwentystycznej gałęzi protestantyzmu. Przyjmują go wszyscy współcześni adwentyści, w tym Adwentyści Dnia Siódmego. Przedstawicielami anihilacjonizmu są również Chrześcijanie Dnia Sobotniego. Pogląd ten przyjmują branhamiści i niektóre pomniejsze wspólnoty pentekostalne. Ponadto naukę anihilacjonistyczną przyjmuje wiele wyznań restoracjonistycznych, m.in. Świadkowie Jehowy.
Zasadniczo można się spotkać z dwiema wersjami tej doktryny. Różnią się one między sobą interpretacją znaczenia biblijnego słowa gehenna: według pierwszej grupy wyznań (Adwentyści Dnia Siódmego) – gehenna oznacza rzeczywiste piekło, a dokładnie jezioro ognia, które ma jednak zaistnieć tylko na krótki czas podczas Sądu Ostatecznego (nie istnieje obecnie); ów ogień piekielny, zamiast męczyć w nieskończoność grzeszników (w tym szatana i jego aniołów), ma ich uśmiercić poprzez doszczętne spalenie i jednocześnie oczyścić Ziemię z jakiegokolwiek przejawu grzechu*; według drugiej grupy wyznań (Świadkowie Jehowy) – gehenna oznacza po prostu brak nadziei na zmartwychwstanie dla nieprawych, niegodziwców, złoczyńców, występnych;