Po zdobyciu Konstantynopola przez krzyżowców w kwietniu 1204 roku, Sguros poszerzył swoje państwo zajmując Tesalię. Jesienią na jego dworze w Tebach schronił się zbiegły z Tesaloniki ekscesarz Aleksy III Angelos z córką.
Niedługo potem Sguros wycofał się bez walki z Tesalii przed przeważającymi siłami krzyżowców dowodzonych przez Bonifacego z Montferratu. Sgurosowi nie udało się również utrzymać Beocji i Attyki, które znalazły się w rękach krzyżowców. Do niewoli dostał się wtedy Aleksy III. Sguros zamknął się w twierdzy korynckiej. Wiosną następnego roku krzyżowcy oblegli Korynt i Nauplię, kładąc kres państwu Leona Sgurosa. Tesalia została wcielona do utworzonego przez Bonifacego z Montferratu Królestwa Tesaloniki, pozostałe ziemie Bonifacy przekazał Ottonowi de la Roche. Utworzone przez niego w Attyce, Beocji i w północno-wschodnim Peloponezie Księstwo Aten miało przetrwać do połowy XV wieku.
Sguros utrzymał się w Akrokoryncie do swej śmierci w 1210 roku. Nauplia została zdobyta w 1212 roku.
Bibliografia J. Bonarek, Grecja po IV krucjacie..., w: J. Bonarek (red.) Historia Grecji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ss. 366 – 367, 372 – 373. . G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1967, ss. 338 – 341.
Kategoria:Księstwo Aten Kategoria:Władcy średniowiecznych państw greckich Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1210 Kategoria:Bizantyńscy uzurpatorzy