Trasamund około 500 roku zawarł sojusz z Teodorykiem Wielkim, królem Ostrogotów. Na jego potwierdzenie Goci przekazali Wandalom Lilibeum, zaś owdowiały Trasamund pojął za żonę również owdowiałą Amalafredę, siostrę Teodoryka. Sojusz został wystawiony na ciężką próbę w 508 roku, kiedy Wandalowie nie przybyli na pomoc Ostrogotom przeciw Bizantyjczykom oraz gdy dali pomoc pieniężną Gesalekowi, królowi Wizygotów, którego pokonał Ibba, wódz Teodoryka, aby na tronie wizygockim osadzić Alaryka II, wnuka monarchy. Potem Trasamund był zmuszony wysłać delegację z przeprosinami oraz dary na dwór do Rawenny i przyjąć ostrą reprymendę od szwagra. Teodoryk przyjął przeprosiny, dary odrzucił i przestrzegł Trasamunda na przyszłość. W 519 Wandalowie wysłali dzikie zwierzęta Teodorykowi, które były potrzebne do przedstawień cyrkowych, odprawianych by uczcić objęcie urzędu konsula, przez krewnego króla, Eutaryka.
Trasamund zmarł w 523 roku. Na tronie zastąpił go wówczas jego kuzyn, Hilderyk, pierwszy syn Huneryka.
Bibliografia Jerzy Strzelczyk, Wandalowie i ich afrykańskie państwo, wyd. 2, PIW 2005
Kategoria:Władcy Wandalów Kategoria:Urodzeni w 450 Kategoria:Zmarli w 523