Anna Quirentia Nilsson (ur. 30 marca 1888 w Ystad, zm. 11 lutego 1974 w Hemet) – szwedzka aktorka występująca w amerykańskich filmach niemych. Pierwsza aktorka ze Szwecji, która otrzymała gwiazdę na Hollywood Walk Of Fame. Zanim trafiła do Hollywood, stawiała kroki w teatrze w Szwecji. W 1910 roku wyemigrowała do Ameryki. Debiutowała w filmie "Molly Pitcher" (1911). Potem nadeszły kolejne propozycje od różnych wytwórni. Wystąpiła w takich produkcjach jak: "Seven Keys to Baldpate" (1917), "Soldiers of Fortune" (1919), "The Toll Gate" i "The Luck of the Irish" (oba z 1920 roku) oraz "The Lotus Eater" (1921).
Filmografia 1954: Siedem narzeczonych dla siedmiu braci (Seven Brides for Seven Brothers) jako pani Elcott 1953: Great Diamond Robbery, The jako Pielęgniarka (niewymieniona w czołówce) 1952: Fearless Fagan jako Pokojówka Abby (niewymieniona w czołówce) 1951: Amerykanin w Paryżu (American in Paris, An) jako Kay Jansen 1951: Grounds for Marriage (niewymieniona w czołówce) 1951: Unknown Man, The jako Gość na przyjęciu (niewymieniona w czołówce) 1951: Statek komediantów (Show Boat) (niewymieniona w czołówce) 1951: Law and the Lady, The jako Pani Scholmm (niewymieniona w czołówce) 1950: Big Hangover, The jako Helen Lang (niewymieniona w czołówce) 1950: Bulwar Zachodzącego Słońca (Sunset Blvd.) jako Gracz w brydża (ona