Krzysztof Roman Łypacewicz (ur. 21 kwietnia 1931 w Warszawie, zm. 6 sierpnia 2017 tamże) – polski inżynier, więzień polityczny, działacz opozycji w okresie PRL, były wicewojewoda warszawski.
Życiorys Syn Stanisława i Anny. W okresie II wojny światowej należał do Szarych Szeregów. W 1944 był łącznikiem w powstaniu warszawskim w Śródmieściu. Od 1948 działał w grupach niepodległościowych. W 1951 został aresztowany, następnie skazany na karę sześciu lat pozbawienia wolności, zwolniono go warunkowo w 1954.
Absolwent Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1948). W 1958 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, w 1975 obronił doktorat. W latach 1958–1989 pracował jako główny projektant w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Konstrukcji Metalowych „Mostostal” w Warszawie. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, przewodniczył komisji zakładowej, zasiadał w zarządzie Regionu Mazowsze, był delegatem na I KZD w Gdańsku. W stanie wojennym został internowany na okres około trzech miesięcy. Działał potem w podziemnych strukturach związku.