Medal „Za obronę Stalingradu” () – radzieckie odznaczenie wojskowe ustanowione dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 22 grudnia 1942 rokuУказ Президиума Верховного Совета СССР «Об учреждении медалей «За оборону Ленинграда», «За оборону Одессы», «За оборону Севастополя» и «За оборону Сталинграда» и награждении этими медалями участников обороны Ленинграда, Одессы, Севастополя и Сталинграда» от 22 декабря 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 30 декабря (№ 47 (206)). — С. 1.. Jednocześnie wprowadzono jego regulamin i opisano odznakę. W późniejszym okresie wprowadzono nieznaczne poprawki do dekretu.
Zasady nadawania Zgodnie z regulaminem medalem nagradzano wszystkich obrońców Stalingradu podczas II wojny światowej – żołnierzy Armii Czerwonej, Wołżańskiej Flotylli Wojennej i wojsk NKWD, a także osoby cywilne biorące bezpośredni udział w obronie miasta w okresie od 12 lipca do 19 listopada 1942 roku. Medal był nadawany niezależnie od innych odznaczeń przyznanych za czyny dokonane w okresie obrony Stalingradu.
Do 1995 odznaczono nim 759 560 osób.