Medal „Za obronę Kijowa” () – radzieckie odznaczenie wojskowe.
Medal „Za obronę Kijowa” został ustanowiony dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 21 czerwca 1961 roku. Jednocześnie zatwierdzono jego regulamin i opis odznaki. Był to jedyny z radzieckich medali za obronę lub zdobycie miast w II wojnie światowej ustanowiony wiele lat po wojnie – jeszcze podczas wojny Nikita Chruszczow proponował ustanowić medal za obronę Kijowa, lecz wówczas nie spotkało się to z akceptacją Józefa Stalina, a nastąpiło dopiero po objęciu przez Chruszczowa steru partii.
Zasady nadawania Zgodnie z regulaminem medal otrzymywali wszyscy uczestnicy obrony Kijowa podczas II wojny światowej – żołnierze Armii Czerwonej, wojsk NKWD, a także wszyscy pracujący, którzy wzięli udział w obronie Kijowa w szeregach pospolitego ruszenia lub na budowie umocnień obronnych, pracujący w fabrykach i zakładach obsługujących potrzeby frontu, uczestnicy kijowskiej konspiracji i partyzanci walczący z wrogiem pod Kijowem w okresie od lipca do września 1941 roku.
Medal był nadawany niezależnie od innych otrzymanych odznaczeń za czyny dokonane w trakcie obrony Kijowa.
Już w pierwszym roku nadawania, odznaczono nim ok. 70.000 osób.