Medal „Za obronę Kaukazu” () – radzieckie odznaczenie wojskowe.
Medal „Za obronę Kaukazu” został ustanowiony dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 1 maja 1944 roku. Jednocześnie wprowadzono regulamin i opis odznaki medalu. W późniejszym okresie wprowadzono niewielkie poprawki do regulaminu.
Zasady nadawania Medalem „Za obronę Kaukazu” byli odznaczani żołnierze i ochotnicy jednostek, oddziałów i instytucji Armii Czerwonej, Floty Czerwonej i wojsk NKWD, biorący bezpośredni udział w obronie Kaukazu przez czas nie mniejszy niż 3 miesiące w okresie od lipca 1942 do października 1943 roku. Osoby cywilne mogły otrzymać medal za faktyczne uczestnictwo w walkach obronnych w okresie od lipca 1942 do października 1943 roku, a także za aktywny udział w przygotowaniu umocnień i rubieży obronnych od jesieni 1941 roku. Niezależnie od długości służby, medal wręczano także osobom ranionym podczas obrony lub odznaczonym za obronę Kaukazu innymi orderami.
Medal za obronę Kaukazu nadawano niezależnie od innych odznaczeń otrzymanych za czyny dokonane w trakcie działań w obronie Kaukazu. W wyjątkowych przypadkach mógł być nadany dwukrotnie.
Łącznie medalem nagrodzono ponad 870 tys. osób (stan na 1985 rok).
Opis odznaki Odznakę medalu stanowi wykonany z mosiądzu krążek o średnicy 32 mm.