W marcu 1942 na dowódcę pułku został wyznaczony mjr Marian Jędrychowski. Na podstawie zarządzeń dowództwa armii w dniu 24 marca z 7 pułku artylerii ciężkiej wyznaczono 130 żołnierzy, z których sformowano 6 kompanię marszową. Kompania ta wraz z innymi jednostkami wyznaczonymi ze składu 7 DP odjechała transportem kolejowym do Krasnowodzka, skąd drogą morską do Pahlevi w Iranie i następnie została przetransportowana do Palestyny. W Palestynie uzupełniła formowane tam jednostki artylerii II Korpusu Strzelców Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie. W kwietniu dowództwo pułku przejął ponownie mjr Adam Machnowski. Podjęto szkolenie, pułk otrzymał do szkolenia jedną haubicę kal. 122 mm wypożyczoną z 5 Dywizji Piechoty innej broni pułk nie otrzymał. Szkoleniem objęto głównie oficerów pułku na kursach w Centrum Wyszkolenia Armii. W pułku utworzono szkołę podoficerską. Do pułku sukcesywnie wcielano przybywających żołnierzy. 26 maja w składzie 7 pac przebywało: 21 oficerów, 103 podoficerów, 268 szeregowców, 4 ochotniczki Pomocniczej Służby Kobiet (PSK), 42 junaków i 2 pracowników kontraktowych (cywilnych). Z uwagi na ciężki stan sanitarny pułku, niedostateczne wyżywienie, brak wody i zmianę klimatu na upalne lato, zanotowano znaczną liczbę chorych żołnierzy na choroby zakaźne.