23 marca zajęła w finale konkursu ostatnie miejsce bez dorobku punktowego.
W 1964 telewizja SVT z powodu strajku wytwórni płytowych i lokalnych piosenkarzy nie wzięła udział w 9. Konkursie Piosenki Eurowizji, lecz mimo to transmitowała finał. Po roku przerwy wróciła do udziału w konkursie, deklarując występ w finale organizowanym w Neapolu. Reprezentantem kraju został Ingvar Wixell, dla którego piosenkę wyłoniono podczas koncertu selekcyjnego. Do siedziby SVT przysłano osiem kompozycji, z których Wixell odrzucił dwie, a resztę wykonał 13 lutego podczas koncertu Svensk Sångfestival 1965 na wyspie Djurgården w Sztokholmie. Wszystkie utwory zaśpiewane były po szwedzku, a o wygranej zdecydowało 11 jurorów regionalnych. Największą liczbę 50 punktów zdobył utwór „Annorstädes vals” autorstwa Daga Wiréna i Alfa Henriksona. 20 marca Wixell wystąpił w finale Eurowizji z anglojęzyczną wersją piosenki („Absent Friend”), która była pierwszym utworem ze Szwecji wykonanym w konkursie w innym języku niż narodowy,2 zajął 10. miejsce. thumb|Östen Warnerbring podczas Konkursu Piosenki Eurowizji (1967) W 1966 telewizja SVT zmieniła zasady programu Svensk Sångfestival 1966, rezygnując z prezentacji piosenek przez dwóch różnych artystów. Do eliminacji zgłoszono 898 utworów, a 10 z nich dopuszczono do finału, przy czym niektórzy wokaliści (tj.