Po śmierci Mikulicza objął wrocławską klinikę.
W 1905 roku został mianowany dyrektorem Szpitala Miejskiego Augusty-Viktorii w Berlinie-Schönebergu, i pozostał na tym stanowisku do śmierci.
W 1910 roku zmarł z powodu zapalenia wyrostka jego najstarszy syn, 6,5-letni Wolfgang („Wolfi”). Kausch sam przeprowadził zakończoną niepowodzeniem operację. Kausch miał jeszcze ośmioro dzieci, jedno dziecko zmarło wkrótce po urodzeniu. Podczas I wojny światowej przez półtora roku służył w armii niemieckiej jako lekarz oddziałowy, został przeniesiony do rezerwy po tym jak został ranny.
Kausch zajmował się radiologią od początku jej powstania i był jedną z pierwszych ofiar promieni rentgenowskich; szczególnie uszkodzoną promieniowaniem miał lewą rękę.
Jako pierwszy na świecie operował raka głowy trzustki z oszczędzeniem odźwiernika żołądka. Metoda Kauscha na wiele lat została zapomniana, by jako pankreatoduodenektomia (operacja Whipple’a) stać się standardem w chirurgii trzustki. mały|150px|Nagrobek Walthera Kauscha w Świebodzicach W marcu 1928 poważnie zachorował i rozpoznał u siebie zapalenie pęcherzyka żółciowego. Jego lekarz Wedekind nie zgodził się z rozpoznaniem, prawidłowo diagnozując zapalenie wyrostka. Opóźnioną operację przeprowadził dr Sultan. W stosunkowo dobrym stanie w 12.