Siostra Bazylego, Anna, wyszła za mąż za wielkiego księcia kijowskiego – Włodzimierza I Wielkiego. Po śmierci Bazylego kolejnym cesarzem został jego młodszy brat – Konstantyn VIII.
Epitafium Epitafium Bazylego II zostało umieszczone w kościele św. Jana Ewangelisty i Teologa na Hebdomonie, przedmieściu po zachodniej stronie Konstantynopola. Jego treść brzmi:
Inni, poprzedni cesarze, wcześniej zaprojektowali dla siebie inne miejsca pochówku. Lecz ja, Bazyli, urodzony w purpurowej komnacie, umieszczam mój grób na Hebdomonie [Pałacu] i odbieram odpoczynek szabatu po niekończących się trudach, zaspokojonych w wojnach, które udało mi się przetrwać. Bowiem nikt nie widział, aby moja włócznia zaznała odpoczynku, odkąd Cesarz Niebios wezwał mnie do sprawowania rządów w tym wielkim ziemskim cesarstwie ale pozostałem czujny przez całą długość mego życia stojąc na straży dzieci Nowego Rzymu maszerując dzielnie na Zachód i tak daleko jak sięgają granice na Wschodzie. Persowie i Scytowie są świadkami tego a wraz z nimi Abchazowie, Ismaelici, Arabowie, Iberowie. A teraz, dobry człowieku, spoglądając na ten grób nagródź go modlitwami w zamian za moje kampanie.
Przypisy
Bibliografia
Historia Świata 800–1000 – Furia Normanów tekst Stephen G. Hyslop; wyd. Amber Warszawa 1999 .
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Urodzeni w 958 Kategoria:Zmarli w 1025 Kategoria:Dynastia macedońska