131-132 hasło: tréb- ; oraz w Polsce: Trzebnica; Trzebież; Trzebień Trzebiatów; Trzebieszowice; Trzebiel; Trzebielino; Trzebinia; Trzebiatkowo; Trzebiatkowa; Trzebieszów. O ile część nazw miejscowych z komponentem *třěb- pochodzi od nazw osobowych np. Třěbihost/Třěbohost (*Trěbo+gostъ) (porównaj polskie Trzebowit, Trzebiesław, Trzebiemir, Trzebiak) to większość od prasłowiańskiego czasownika *terbiti "czyścić (las), trzebić", które być może jest powiązane z praindoeuropejskim *treb- (żyć, osiedlać się, belka, dom, chata)Blažek, Václav, Český onymický základ *třěb- v kontextu slovanské toponomastiky a indoevropské etymologie, "Acta Onomastica", 50, 1, s. 48-63, . Oprócz współczesnego znaczenia "trzebić" (Trzebowianie jako ci, którzy karczują las pod jego zasiedlenie) należy zwrócić uwagę na wcześniejsze słowiańskie znaczenie třeba/trebo jako przedchrześcijańskiej "ofiary"Hans Dietrich Hall, Das erloschene Slawentum des Obermaingebietes und sein vorchristlicher Opferbrauch (trebo) im Spiegel eines mutmaßlich würzburgischen Synodalbeschlusses aus dem 10. Jahrhundert, "Studia Mythologica Slavica" VII - 2004, s. 11-42, .