Wsparty przez ok. 1000 ludzi wciąż nadciągających sił i okolicznymi ochotnikami, Lord Murray ustawił swoich ludzi w ten sposób, że mogli odeprzeć atak od południa i jednocześnie oskrzydlić wroga od wschodu. Tymczasem powrócił posłaniec z wiadomością od księcia Karola. Rozkazywał natychmiastowy odwrót do swojej kwatery w Penrith w celu kontynuacji marszu na północ. Ponieważ jednak siły Cumberlanda za bardzo się zbliżyły, istniało zbyt duże ryzyko poniesienia strat podczas odwrotu. Lord Murray postanowił więc walczyć.
Tymczasem zapadł zmrok. Widoczność była na tyle dobra, że Szkoci obserwowali rozlokowywanie się nowych oddziałów Brytyjczyków, a sami ze swoich pozycji pozostawali niewidoczni.
Rankiem Szkoci przypuścili atak z dwóch stron, wiążąc w walce wręcz dragonów Cumberlanda. Atakujący po przekątnej przez wrzosowisko MacPhersonowie oczyścili drogę, zabijając wielu Brytyjczyków. Reszta sił rządowych rozpoczęła natychmiastowy odwrót pod silnym, lecz nieskoordynowanym ostrzałem innych klanów.
Jakobici odnieśli całkowite zwycięstwo, ponosząc marginalne straty i zmuszając wroga do wycofania się na południe.
Zobacz też bitwa pod Falkirk (1746) powstanie jakobickie 1745 roku
Bitwa pod Clifton Moor Kategoria:Bitwy w 1745 Kategoria:Bitwy w historii Królestwa Wielkiej Brytanii Bitwa pod Clifton Moor Bitwa pod Clifton Moor