Friedrich Anton von Heynitz (pisane czasem Heinitz) (ur. 14 maja 1725 w Dröschkau, zm. 15 maja 1802 w Berlinie) – pruski minister-reformator.
Ród Heynitz pochodził z Saksonii i był związany z Miśnią. Ojciec Friedricha, Georg Ernst von Heynitz (1692-1751) był saskim radcą dworu i inspektorem szkoły ludowej (Landesschule) w Miśni. Matka Sophie Dorothea, była ciotką Novalisa.
Kształcił się w szkole Landesschule Pforta, po czym studiował nauki przyrodnicze, przemysł solny, manufakturowy i górniczy we Fryburgu Bryzgowijskim i Kösen. W roku 1747 został członkiem rady administracji górnictwa Księstwa Brunszwickiego, od 1762 wicekapitanem kopalni (Vizeberghauptmann).
1764 książę Franciszek Ksawery Wettyn (administrator saski) zaprosił go do Saksonii. Tam Friedrich Anton został Generalnym Komisarzem Kopalni (Generalbergkommissar). W 1765 on i jego brat Carl Wilhelm Benno von Heynitz założyli we Freibergu Akademię Górniczą (Bergakademie). W roku 1772 Heynitz założył Dyrekcję Salin Elektoratu Saksonii. Wobec sporów kompetencyjnych 4 października 1774 Heynitz złożył swój urząd.