Anny III kl.
Po rewolucji znalazł się w Odessie. Tam na przełomie 1917/1918 kontynuował studia na uniwersytecie i uzyskał dyplom lekarza. W Odessie wstąpił do III Korpusu Polskiego. W Wojsku Polskim zameldował się 15 grudnia 1918 w Warszawie. Zweryfikowany jako podporucznik uzyskał przydział do 32 pułku piechoty. 20 stycznia 1920 przeniesiono go do Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie. Trzy miesiące później uzyskał awans na porucznika. 26 listopada 1921 zwolniony do rezerwy. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 559. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa lekarzy. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 8 Batalionu Sanitarnego w Toruniu.
Po wojnie polsko-bolszewickiej rozpoczął pracę na stanowisku starszego ordynatora w Zakładzie Psychiatrycznym w Dziekance, gdzie prowadził także działalność naukową i publicystyczną. W 1924 został zastępcą redaktora naczelnego „Nowin Psychiatrycznych”. 24 października 1929 w wieku 38 lat został dyrektorem kościańskiego zakładu psychiatrycznego, który gruntownie zreformował, tworząc z niego nowoczesny zakład leczniczy. Zlikwidował kilkadziesiąt separatek, w których w złych warunkach izolowano „trudnych” chorych.