W latach 1977–1992 pracował w służbach dyplomatycznych Watykanu m.in.: nuncjatura apostolska w Hondurasie; Rada ds. Publicznych Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej; nuncjatura w Niemczech; nuncjatura w Peru.
20 maja 1992 papież Jan Paweł II prekonizował go biskupem dla prałatury terytorialnej Tunisu. Święcenia biskupie otrzymał 22 lipca 1992 w katedrze św. św. Wincentego à Paulo w Tunisie. Głównym konsekratorem był arcybiskup Michel Sabbah, emerytowany łaciński patriarcha Jerozolimy, zaś współkonsekratorami arcybiskup Edmond Farhat, pro-nuncjusz apostolski w Tunezji i arcybiskup Francesco Monterisi, delegat ds. nuncjatur w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Paratum cor meum” (Gotowe jest serce moje).
31 maja 1995 w związku z utworzeniem diecezji Tunisu został wyniesiony do godności arcybiskupa ad personam.