Georges Politzer (ur. 3 maja 1903 w Oradei, zm. 23 maja 1942 w Suresnes) – francuski filozof pochodzenia węgiersko-żydowskiego, komunista i działacz francuskiego ruchu oporu.
Działalność Już jako nastolatek działał w organizacjach lewicowych, w 1919 wziął udział w nieudanej rewolucji Beli Kuna i jako siedemnastolatek musiał uciekać z kraju przed represjami rządu admirała Horthyego wymierzonymi w aktywistów obalonej Węgierskiej Republiki Rad. W 1921 osiadł na stałe w Paryżu i rozpoczął samodzielne studia filozoficzne. Pod koniec lat 20. zapisał się do Francuskiej Partii Komunistycznej. Po otwarciu przez tę ostatnią Uniwersytetu Robotniczego Politzer prowadził na nim zajęcia z materializmu dialektycznego, aż do zamknięcia uniwersytetu w 1939.
W 1940 został na krótko zmobilizowany, dołączył następnie do komunistycznego ruchu oporu. Pierwszy raz aresztowany w październiku 1940, został uwolniony z powodu braku dowodów. Wypuszczony, na nowo zaangażował się w tworzenie podziemnej prasy i druk pamfletów. W lutym 1942 został aresztowany razem ze swoją żoną Marie (również komunistką). Przez dwa miesiące był torturowany i wreszcie rozstrzelany w forcie Mont Valérien 23 maja 1942.