Wojna wstrzymała rozwój przedsiębiorstwa, ale już w 1921 roku zatrudnienie wynosiło 1700 osób i opracowane zostały plany dalszej ekspansji stoczni.
Wielki kryzys spowodował m.in. załamanie rynku stoczniowego. Pod koniec lat 20. XX wieku, spółka podupadła i po ogłoszeniu bankructwa w, według różnych źródeł, 1928 lub 1929 r.Pomorze Zachodnie w tysiącleciu: praca zbiorowa pod red. Pawła Bartnika i Kazimierza Kozłowskiego; Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział w Szczecinie, Kuratorium Oświaty w Szczecinie, Urząd Miejski w Szczecinie., s.167. została wchłonięta przez nowo powstający koncern Deschimag (Deutsche Schiff- und Maschinenbau AG) z Bremy – podobnie, jak stocznia Vulcan z Drzetowa (oraz siedem innych północnoniemieckich przedsiębiorstw z tej branży). W następnym roku tereny i wyposażenie stoczni Nüsckego od Deschimagu odkupił szczeciński armator Emil R. Retzlaff i połączył z założoną przez siebie na Golęcinie w latach 1915-1917 stocznią Ostseewerft (powojenna Morska Stocznia Jachtowa im. Leonida Teligi) tworząc w ten sposób Merkur-Werft GmbH.