250px|right 28 Dywizja Piechoty Armii Krajowej im. Stefana Okrzei (28 DP AK) – wielka jednostka piechoty Armii Krajowej działająca od 20 września do 5 października 1944 w trakcie powstania warszawskiego. Patronem dywizji był Stefan Okrzeja, członek Polskiej Partii Socjalistycznej i Organizacji Bojowej PPS, uczestnik rewolucji 1905 roku, stracony za zamach na oficera policji.
Historia 28 DP AK zorganizowana została w czasie powstania warszawskiego z oddziałów powstańczych walczących w ramach Obwodu I Śródmieście. Dywizja została utworzona rozkazem Komendanta Armii Krajowej L.dz.7/III z 20 września 1944, oraz rozkazem organizacyjnym nr 32 Komendanta Okręgu Warszawskiego z 21 września 1944.
Dywizja pod dowództwem płk. piech. Franciszka Edwarda Pfeiffera, weszła w skład Warszawskiego Korpusu AK. Zdaniem historyka Krzysztofa Komorowskiego nowa struktura:
W dniach 4–5 października w wyniku kapitulacji oddziały dywizji wymaszerowały do niewoli.
Skład Na mocy rozkazu dowódcy okręgu Armii Krajowej w skład dywizji wchodziły: 15 Pułk Piechoty „Wilków” AK – dowódca ppłk. Franciszek Rataj „Paweł”; Zgrupowanie „Chrobry II” Zgrupowanie „Gurt” Batalion „Rum”; Batalion im.