Planocephalosaurus – wymarły rodzaj bazalnych sfenodontów. Skamieniałości tego rodzaju pochodzą głównie z osadów wypełniających szczeliny z późnego triasu w południowo-zachodniej Wielkiej Brytanii; fragmentaryczne szczątki, które prawdopodobnie należą do tego rodzaju, znane są również z późnego triasu w Teksasie.
Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy P. robinsonae został opisany w 1982 roku przez Frasera na podstawie szczątków znalezionych w osadach wypełniających szczeliny w hrabstwie Gloucestershire w południowo-zachodniej Wielkiej Brytanii. W 2004 roku opisano drugi gatunek, P. lucasi, na podstawie szczątków z formacji Tecovas w Teksasie. P. robinsonae jest znany z rozczłonkowanych szczątków obejmujących większość szkieletu, natomiast P. lucasi – z fragmentów szczęk. Początkowo klasyfikowano je w rodzinie Sphenodontidae; późniejsze badania umieściły rodzaj jako bazalnego sfenodonta, bardziej wyewoluowanego niż , lecz bardziej bazalnego niż Clevosaurus.
Kladogram: