Jaime del Burgo Torres (ur. 11 listopada 1912 w Pampelunie, zm. 23 października 2005) – hiszpański historyk, prozaik, dramaturg, pisarz i prawicowy publicysta, teoretyk karlizmu.
W 1930 r. w Pampelunie stanął na czele prawicowej organizacji młodzieżowej Juventud Jaimista, która po powołaniu II Republiki prowadziła nielegalną działalność wojskową. Jeszcze w tym samym roku założył organizację szkolną Agrupación Escolar Tradicionalista. Do 1936 r. pełnił funkcję jej prezesa. Jednocześnie był dyrektorem wydawnictw "La Esperanza" i "AET". Pisał artykuły do prawicowego pisma "El Pensamiento Navarro", w których atakował władze republikańskie za potajemne zakupy broni i szkolenia wojskowe bojówek lewicowych. Wzywał do stosowania przemocy wobec socjalistów. Zakwestionował baskijskie aspiracje do Nawarry.
W 1936 r. przeszedł szkolenie wojskowe w tajnym Círculo Carlista de Pamplona, uzyskując stopień porucznika, a następnie w faszystowskich Włoszech. Po powrocie do Hiszpanii wstąpił ochotniczo do wojsk gen. Francisco Franco. Dostał stopień kapitana. Uczestniczył w zwycięskich walkach o Guernicę. Został ranny podczas oblężenia Bilbao, w wyniku czego nie wziął udziału w dalszych działaniach wojennych.