Od 11 lipca brygada, ponownie zmobilizowana, stacjonowała już w Doubianach, w rejonie akowskiej koncentracji. 15 lipca tworzono plany, w których brygada miała być przeformowana w 2 batalion 86 pułku piechoty nowo formowanej 19 Dywizji Piechoty. W tej atmosferze brygada wyruszyła do Oszmiany. 17 lipca maszerowała do Doubian. Pod wieczór, w rejonie wsi Murzyny, partyzanci otrzymali wiadomość o aresztowaniu „Wilka” i jego sztabu. Po ocenie sytuacji i naradzie rozkaz komendanta brzmiał: ochotnicy pozostają pod bronią, wszyscy pozostali żołnierze przechodzą do konspiracji.
8 Brygada trwała jeszcze pod bronią prawie miesiąc. Liczyła około stu ludzi, zorganizowanych w dwa plutony, zwiad i drużynę wsparcia (granatnik, dwa erkaemy). Działała w bagnistych lasach i zaroślach nad Mereczanką, jej patrole prowadziły intensywną działalność rozpoznawczą, usiłując określić możliwość przebicia się ku Wiśle. Około połowy sierpnia 1944 „Tur” podjął decyzję powrotu ostatniego oddziału brygady do konspiracji.