Bolesław Wojciechowicz (ur. 2 stycznia 1927 w Postawach, zm. 29 października 2010) – polski naukowiec, profesor nauk technicznych specjalizujący się w budowie maszyn, trybologii i maszynach rolniczych.
Życiorys Urodził się na Wileńszczyźnie, po II wojnie światowej w ramach repatriacji trafił do Poznania, gdzie osiadł na stałe. Tam, w 1950 roku, ukończył studia inżynierskie w Szkole Inżynierskiej, a w 1955 studia magisterskie na Politechnice Poznańskiej. Również w 1950 roku podjął pracę jako asystent w Katedrze Silników Spalinowych, kierowanej przez Bolesława Orgelbranda. Kolejnym ważnym mentorem w jego karierze był profesor Stefan Ziemba, który zainspirował go do wykorzystania diagnostycznych metod fizycznych w naukach technicznych, w tym techniki izotopów promieniotwórczych. W roku 1962 uzyskał stopień doktora nauk technicznych w obszarze tribologii, a w 1968 obronił rozprawę habilitacyjną, której tytuł „Studia nad mechanizmem zużywania się pary ślizgowej w obecności zanieczyszczeń” do dziś uznawany jest za pracę fundamentalną w dziedzinie badań nad zużyciem ściernym łożysk ślizgowych. W kolejnych latach awansował na stanowiska profesora nadzwyczajnego (1972) oraz profesora zwyczajnego (1978).