mały|Kiwon w Bóbrce, fot. 2009 Gorlickie Zagłębie Naftowe – jeden z najstarszych obszarów wydobycia i przerobu ropy naftowej na świecie. Położony w Beskidzie Niskim w dorzeczu rzeki Ropy (niektórzy autorzy włączają w jego skład kopalnię ropy naftowej w Klęczanach koło Nowego Sącza). Główne miasto – Gorlice, pozostałe ważniejsze miejscowości: Biecz, Klęczany koło Nowego Sącza, Kobylanka, Kryg, Libusza, Lipinki, Męcina Wielka, Ropa, Sękowa, Siary. Działali tu m.in. Ignacy Łukasiewicz, William McGarvey, Albert Fauck, Władysław Długosz, książę Stanisław Jabłonowski. Obecnie w znacznym stopniu wyeksploatowane.
Prapoczątki przemysłu naftowego w rejonie gorlickim Płytko zalegająca ropa naftowa (zwana olejem skalnym) znana była mieszkańcom tego regionu od wieków. Wyciekając na powierzchnię gromadziła się w zagłębieniach terenu, potokach, stawach. Niekiedy zatruwała wodę w wykopanych studniach. Jej zbieraniem zajmowali się tzw. maziarze (inaczej łybacy, ropiarze), używając w tym celu warkoczy wykonanych z końskiego włosia bądź konopi. Gdy zapotrzebowanie zwiększyło się, kopano tzw. bęsie, tzn. zagłębienia do których napływała ropa. Wykorzystywano ją w lecznictwie ludowym m.in. na rany i owrzodzenia, przy przeziębieniach i gruźlicy oraz jako lekarstwo na motylicę u owiec i grudę u koni.