Stwierdza on również, iż Stanisław Jabłonowski już na początku 1852 roku otrzymał w CK Sądzie Górniczym w Wieliczce „wyłączności górnicze” na obszar „Pustego Lasu”. Krakowski „Czas” w 1853 roku informowała o sprowadzeniu górników ze Śląska oraz odnalezieniu obfitych pokładów „surowca ziemnego” przez ks. Stanisława Jabłonowskiego. Ta sama gazeta w styczniu 1854 roku donosiła o odkryciu pokładów asfaltu w Męcinie, Dominikowicach i przedmieściu Gorlic Magdalenie. Powstawały kolejne kopalnie oleju skalnego w m.in. Lipinkach i Libuszy.
Działalność Ignacego Łukasiewicza Jesienią 1853 roku przybył do Gorlic Ignacy Łukasiewicz, prowadzący wcześniej we Lwowie wraz z Janem Zehem, zakończone powodzeniem, doświadczenia nad destylacją ropy naftowej i zastosowaniem jej do oświetlenia (31 lipca 1853 zaprezentował działającą lampę naftową w szpitalu we Lwowie). Zatrudnił się jako prowizor w aptece Ludwiki Bartkowej (według innych źródeł wydzierżawił aptekę Tomaniewicza) w Gorlicach. Kontynuował tutaj swoje badania. Prawdopodobnie posiadał własną kopalnię ropy naftowej w Męcinie Wielkiej. Należała do niego (wraz z Marcelim Grabowskim) kopalnia w Szymbarku oraz udziały w kopalni Jana Szymonowicza w Sękowej.