W latach 1892–1906 zasiadał w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu Westhoughton. W latach 1885–1900 był młodszym lordem skarbu. Walczył podczas II wojny burskiej. W 1900 r. został kawalerem Orderu Łaźni. W 1901 r. został finansowym sekretarzem w Ministerstwie Wojny, a w latach 1903–1905 był poczmistrzem generalnym. W 1905 r. otrzymał Krzyż Komandorski Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego.
Po śmierci ojca w 1908 r. odziedziczył tytuł 17. hrabiego Derby i zasiadł w Izbie Lordów. W latach 1911–1915 był burmistrzem Liverpoolu. W 1916 r. został na krótko podsekretarzem stanu w Ministerstwie Wojny. Kiedy premierem został David Lloyd George, lord Derby został ministrem wojny. Urząd ten sprawował do 1918 r., kiedy to został brytyjskim ambasadorem we Francji. Na placówce pozostał do 1920 r. W latach 1922–1924 był ponownie ministrem wojny.
Lord Derby był ponadto honorowym prezesem Rugby Football League. W 1935 r. ufundował Puchar Lorda Derby (fr. Trophée Lord Derby) dla najlepszej francuskiej drużyny w rugby. W 1928 r. został Lordem Namiestnikiem Lancashire. W 1915 r. został kawalerem Orderu Podwiązki. Otrzymał również Krzyż Wielki Orderu Łaźni w 1920 r., Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego w 1908 r., Legię Honorową oraz Order Karola XII.
Zmarł w 1948 r.