Konstrukcja nośna mostu składa się z dębowych pali wbitych w koryto rzeki Reuss. Dźwigary poprzeczne, również wykonane z drewna dębowego, łączą głowice pali i podpierają dwadzieścia sześć przęseł głównej konstrukcji mostu. Średnia długość przęseł wynosi 7,65 m. Most jest przykryty dwuspadowym dachem krytym gontem.
Pierwotnie Kapellbrücke miał 279 metrów długości. Z biegiem czasu jego długość jednak stopniowo malała. W 1833 zabudowano lewy brzeg rzeki, co wiązało się ze skróceniem mostu. Obecny układ, z załamanym przyczółkiem mostowym na lewym brzegu, pochodzi z 1838. W 1898 na prawym brzegu zbudowano nabrzeże ratuszowe (Rathausquai), przez co most stracił 15 metrów z tej strony. Po wybudowaniu w pobliżu mostu nowej kładki (), pojawiły się pogłoski o planowanym wyburzeniu Kapellbrücke. Wywołało to oburzenie, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, gdyż w tamtym czasie wielu angielskich turystów podróżowało do Lucerny specjalnie po to, by zobaczyć most. Mieszkańcy Manchesteru wystosowali oficjalną petycję w tej sprawie, podpisaną przez 260 osób. W rzeczywistości nie było oficjalnych planów wyburzenia mostu, ale obawy nie były całkowicie bezzasadne, ponieważ dyskusja o wyburzeniu lub przesunięciu mostu pojawiała się w Lucernie wielokrotnie.