Stahlhelm stawał się z czasem coraz bardziej antydemokratyczny i antyrepublikański. Seldte uważał jednak, że ta organizacja może stać się głównym organem ruchu narodowo-konserwatywnego. W roku 1931 wraz z Alfredem Hugenbergiem i Adolfem Hitlerem współtworzył Front Harzburski (Harzburger Front), sojusz przeciwko rządowi Heinricha Brüninga.

Seldte dążył do przewodnictwa w ruchu narodowosocjalistycznym i w tworzonym przez ten ruch rządzie. Zamierzał uczynić Hitlera ministrem pracy (Reichsarbeitsminister). W tym celu na początku roku 1933 bez powodzenia próbował utworzyć „Front Walki Schwarz-Weiß-Rot”.

W kwietniu roku 1933 wstąpił do partii NSDAP i przyłączył Stahlhelm do SA. W roku 1933 otrzymał stopień SA-Obergruppenführera, a następnie został krajowym komisarzem ds. ochotniczej służby pracy (Reichskommissar fur die Freiwilligen Arbeitsdienst). Pełnił tę funkcję do roku 1945. W marcu 1934 roku został liderem Niemieckiego Związku Wojowników Frontowych, organizacji, która wkrótce została rozwiązana. W 1935 poprosił o zwolnienie go z urzędów, jednak Hitler odmówił mu.