thumb|kopiec w Bobrujsku usypany przez żołnierzy I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego upamiętniający śmierć towarzyszy broni, 1918 thumb|Kościół św. Piotra i Pawła (obecnie w ruinie) Bobrujsk (, Babrujsk; ) – miasto w środkowej części Białorusi, stolica rejonu bobrujskiego w obwodzie mohylewskim, około 130 km na południowy wschód od Mińska, nad Berezyną; 212,2 tys. mieszkańców (2020).
Miasto królewskie położone było w końcu XVIII wieku w starostwie niegrodowym bobrujskim w powiecie rzeczyckim województwa mińskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 102..
Dane ogólne Liczba ludności: 226 900 (2004) Gęstość zaludnienia: 3437,87/km² Powierzchnia: 66 km² Położenie geograficzne: 53°09′N 29°13′E Przemysł: drzewny, maszynowy i chemiczny (w tym gumowy – produkcja opon) Uzdrowisko balneologiczne
Historia Pierwsza wzmianka historyczna o Bobrujsku pochodzi z dokumentu króla Władysława Jagiełły z 1387 roku. Od połowy XIV wieku, znajduje się w Wielkim Księstwie Litewskim, następnie w granicach Rzeczypospolitej, a od 1793 w zaborze rosyjskim. W latach 1919–1991 miasto należało do Białoruskiej SRR, od 1991 jest częścią Białorusi.