Roman Ślaski (ur. 13 lutego 1886 w Wyżniance, zm. 30 kwietnia 1963 w Lublinie) – prezydent Lublina od 10 września 1939 do 1 sierpnia 1941 r., więzień polityczny w czasach carskich (1905 r.), podczas okupacji niemieckiej (od 1941 do 1943) i po wojnie (w latach 1944–1946).
Życiorys Był synem Stanisława Ślaskiego gospodarującego w majątku Wyżnianka (należącym do Zamoyskichi) i Zofii z Eysymonttów (z linii Leopolda Eysymontta, kapitana wojsk polskich).
W młodości związany był PPS. W 1905 r. został aresztowany przez władze carskie i osadzony na kilka miesięcy na Zamku Lubelskim. Potem przedostał się do Brukseli, gdzie w 1910 r. skończył studia ekonomiczne. Później (od 1916 r.) przebywał w Paryżu, gdzie poznał Romana Dmowskiego i związał się z Narodową Demokracją. W 1917 r. powrócił do Lublina, gdzie został naczelnikiem Wydziału Finansowego. Od 2 II 1923 do 28 II 1929 Ławnik w Magistracie, od 1 III 2019 ponowni był naczelnikiem Wydziału Finansowego. Radca ministerialny w Ministerstwie Przemysłu i Handlu „za zasługi w służbie państwowej” - jako Roman Stanisław Ślaski.. Należał do wielu organizacji społecznych i politycznych: Związku Ludowo-Narodowego, Obozu Wielkiej Polski, Stronnictwa Narodowego, w maju 1929 roku wystąpił z partii.