Za przykład układu zamkniętego uważa się WszechświatTrzeba w tym wypadku przyjąć, że istnieją granice Wszechświata, zgodne z definicją układu termodynamicznego.. Głównym obiektem badań termodynamiki chemicznej są układy otwarte i zamknięte. Energia może być przekazywana układowi przez otoczenie (umownie – wartości dodatnie) lub z układu do otoczenia (umownie – wartości ujemne). Z wymianą energii wiąże się wykonywanie pracy lub wymiana ciepła (używane są określenia „wymiana energii na sposób ciepła” lub „na sposób pracy”).
Wykonywaną pracą jest praca objętościowa lub nieobjętościowa, np. praca prądu elektrycznego.
Wymiana energii na sposób ciepła zależy od rodzaju osłony otaczającej układ. W skrajnych przypadkach są to osłony: adiabatyczne (cieplne, termiczne), wykonane z niemal doskonałego izolatora, diatermiczne, wykonane z niemal doskonałego przewodnika.
Klasyfikacja układów na podstawie liczby składników i faz Termodynamiczny opis układu, to taki zbiór liczbowych wartości parametrów, który umożliwia dokładne odtworzenie tego układu. Liczba niezbędnych parametrów jest zależna od: liczby składników układu, tzn. indywiduów chemicznych, liczby faz termodynamicznych.