Większość rozbitków z tonącego okrętu przyjął na pokład „Juneau”.
26 października 1942 krążownik uczestniczył w bitwie koło wysp Santa Cruz w ramach Task Force 17, gdzie wchodził w skład pierścienia eskorty USS „Hornet” (CV-8). Po pierwszym ataku na „Horneta”, w wyniku błędu swojego dowódcy, opuścił TF17 i udał się do skupionego wokół USS „Enterprise” (CV-6) Task Force 16, przez co znacznie osłabił siłę obrony przeciwlotniczej „Horneta” przed drugim atakiem na niego. Obok pancernika USS „South Dakota” (BB-57), „Juneau” był jednak najskuteczniejszym w obronie przeciwlotniczej okrętem ze wszystkich jednostek obu zespołów w tej bitwie.
8 listopada uczestniczył w eskorcie konwoju wiozącego zaopatrzenie do Guadalcanal. Podczas tej akcji odpierał japońskie ataki lotnicze i zestrzelił sześć samolotów torpedowych. 13 listopada podczas bitwy pod Guadalcanal został trafiony przez japońską torpedę wystrzeloną przez niszczyciel James D. Hornfischer, Neptune’s Inferno: The U.S. Navy at Guadalcanal, Bantam Books, New York 2011, s. 300 oraz Vincent P. O’Hara, U.S. Navy Against the Axis: Surface Combat 1941–1945, Naval Institute Press, Annapolis 2007, s. 111. (albo Tameichi Hara, Dowódca niszczyciela, Gdańsk 2003, s. 206 oraz Paul S. Dull A Battle History of the Imperial Japanese Navy (1941–1945), Naval Institute Press, Annapolis 2007, s.