thumb|240px|Tablica pamiątkowa w kościele w Leszczynach Adolf Pojda (ur. 12 czerwca 1881 w Ligockiej Kuźni, zm. 25 maja 1942 w Hartheim koło Linzu) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz narodowy i plebiscytowy na Śląsku. Proboszcz parafii św. Ottona w Słupsku (1917–1926).
Życiorys Urodził się 12 czerwca 1881 w Ligockiej Kuźni na Śląsku. Ukończył bytomskie klasyczne gimnazjum. W latach 1902–1906 studiował na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu we Wrocławiu. Potajemnie brał udział w pracy polskich związków młodzieżowych, należał m.in. do koła Braterskiego Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 czerwca 1907. Jako ksiądz propagował czytelnictwo polskich książek i czasopism, więc niemieckie władze seminarium duchownego karały go licznymi upomnieniami i naganami za patriotyczną, propolską postawę. Traktowany jako „niebezpieczny” kilkukrotnie zmieniał parafie jako wikary. Aby odsunąć go jak najdalej od spraw polskich i od Śląska, 19 października 1917 władze kościelne archidiecezji wrocławskiej skierowały go na stanowisko proboszcza parafii św. Ottona w Słupsku.