Służba Pierwszym dowódcą był komandor (Captain) F.A. Cook. Pierwszym zadaniem „Brooklyn” był kurtuazyjny rejs do Wielkiej Brytanii z amerykańską delegacją na jubileusz królowej Wiktorii. Brał tam udział 26 czerwca 1897 roku w rewii morskiej na redzie Spithead. Po powrocie, okręt operował na atlantyckim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. W związku ze zbliżającą się wojną z Hiszpanią i wysłaniem na wody amerykańskie hiszpańskiej eskadry krążowników Cervery, „Brooklyn” wszedł w skład Lotnej Eskadry (ang. Flying Squadron), stając się 28 marca 1898 okrętem flagowym jej dowódcy komodora Schleya, jako jeden z najszybszych okrętów amerykańskich.

Po wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej, Lotna Eskadra od 29 maja 1898 blokowała hiszpańską eskadrę w porcie Santiago de Cuba. „Brooklyn” odegrał kluczową rolę w bitwie pod Santiago de Cuba 3 lipca 1898, podczas próby przedarcia się okrętów hiszpańskich, biorąc udział zwłaszcza w zniszczeniu krążownika pancernego „Vizcaya”, a później w pościgu za krążownikiem „Cristóbal Colón”, który pościg doprowadził do jego zniszczenia. Sam „Brooklyn” był trafiony ok.