Jego apelacja została odrzucona, ale postępowanie zostało przerwane w styczniu 1952 roku.
W roku 1950 Meissner wydał swoje wspomnienia związane z jego niezwykłą karierą urzędniczą w książce pt. Sekretarz Stanu u Eberta, Hindenburga i Hitlera.
Rola Meissnera w historii Meissner, który wraz ze swoją rodziną mieszkał w latach 1929-39 w Pałacu Prezydenta Rzeszy, niewątpliwie miał znaczny wpływ na decyzje prezydentów Niemiec, a w szczególności na Hindenburga. Meissner wraz Kurtem von Schleicherem w latach 1929–1939 starali się osłabić parlamentarny system rządów na rzecz silnej władzy prezydenckiej.
Rola Meissnera w dojściu Hitlera na stanowisko kanclerza Rzeszy (grudzień 1932 – styczeń 1933) budzi kontrowersje nawet wśród historyków. Jako członek „kamaryli” prezydenta Paula von Hindenburga posiadał znaczące wpływy. Wraz z Oskarem von Hindenburgiem i Franzem von Papenem prowadził negocjacje z Hitlerem, które doprowadziły do rozwiązania rządu von Schleichera i obsadzenia Hitlera na stanowisku Kanclerza Rzeszy. Frakcję nazistowską reprezentowali w rozmowach Wilhelm Keppler, Joachim von Ribbentrop oraz bankier Kurt baron von Schröder, były urzędnik i szef konserwatywnego berlińskiego stowarzyszenia „Herrenklub”.