Elektrogastrografia (EGG) – nieinwazyjne badanie diagnostyczne, polegające na zapisie czynności elektrycznej żołądka przy użyciu elektrod rozmieszczonych na powierzchni skóry jamy brzusznej, stosowana w diagnostyce dyspepsji.
Podstawy fizjologiczne Po raz pierwszy została opisana w 1922 przez Clementa Alvareza, jednakże dopiero rozwój technik komputerowych umożliwił jej rozwój.
Czynność elektryczna żołądka składa się z 2 rodzajów potencjałów: potencjału podstawowego, zwanego też rozrusznikowym, odpowiadającego za częstotliwość, szybkość i kierunek fali perystaltycznej, jednak bezpośrednio ten potencjał nie wywołuje skurczu mięśni żołądka. Podstawowa czynność bioelektryczna wynosi 3 cykle na minutę i jest nazywana podstawowym rytmem elektrycznym żołądka (BER - basal electrical rythm). Powstaje w tak zwanym rozruszniku żołądka, który jest zlokalizowany w połowie krzywizny większej i jest zbudowany z komórek Cajala i rozchodzi się obwodowo. BER o częstości 2,26–3,75 cyklu na minutę jest uznawany za stan prawidłowy i nazywany normogastrią.