Gramatyka języka polskiego, gramatyka polska – złożony system obejmujący morfologię, składnię i fonetykę charakterystyczne dla języka polskiego. Język polski reprezentuje typ fleksyjny.thumb|Onufry Kopczyński – Układ grammatyki dla szkół narodowych (1785) thumb|Wydana w 1783 roku przez Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych Grammatyka dla szkół narodowych Wymiany głoskowe Zrozumienie polskiej gramatyki staje się o wiele prostsze po uwzględnieniu ogólnych zasad wymian głoskowych.
Fonemy i, y W zgodnej opinii autorów współczesnych opracowań głoski i oraz y stanowią dwa fonemy. W końcówkach gramatycznych jednak zachowują się prawie zawsze zgodnie z dawniejszą teorią, sugerującą istnienie jednego fonemu:
Głoska i występuje po: zmiękczonych wargowych p' (głupi), b' (gołębi), f' (potrafi), w' (mówi), m (ziemi) środkowojęzykowych ś (głosi), ć (kocich), ź (bazi), dź (widzisz), ń (tanim) półotwartym funkcjonalnie miękkim l (stali) funkcjonalnie twardych tylnojęzykowych k (taki), g (rogi). Głoska y występuje po: twardych wargowych p (słupy), b (gruby), f (trafy), w (stawy), m (tamy) tylnojęzykowym ch (głuchy) przedniojęzykowych twardych t (płoty), d (młodymi), s (łysy), z (gazy), n (danym) półotwartych r (stary), ł (goły) stwardniałych zwarto-szczelinowych c (nocy), dz (drodzy) stwardniałych szumiących sz (głuszy), cz