Są one także bardziej odporne na stres środowiskowy.
Hermafrodyty produkują spermę w fazie L4, natomiast składają jaja jako forma dorosła. Samce mogą zapłodnić hermafrodytę, który używa preferencyjnie samczej spermy do zapłodnienia jaj. Długość życia C. elegans hodowanego w laboratorium w temperaturze 20 °C to około 2–3 tygodnie. Kilka dni wystarcza do powstania nowego pokolenia.
C. elegans jako organizm modelowy Wykorzystywany przez biologów w badaniach embriologicznych już od początku XX wieku. Zaletą jako organizmu modelowego są: możliwość uzyskania dużej liczby osobników w hodowli, bardzo krótki cykl życiowy (do 56 godzin), pożywienie, które stanowi E. coli. Na nicieniu analizowano determinację komórek we wczesnym okresie rozwoju embriologicznego. W połowie lat 60. wykorzystany w badaniach genetycznych przez Sydneya Brennera (Brenner wraz z Robertem Horvitzem i Johnem Sulstonem otrzymał za nie Nagrodę Nobla z medycyny w 2002 roku).
C. elegans odznacza się biologiczną prostotą – ma 5 par chromosomów autosomalnych i 1 lub 2 chromosomy X, ok. 20,5 tys. genów kodujących białka, genom wielkości 108 par zasad.