W latach 60. i 70. artysta stworzył trwałe prace miejskie. Jako komplementarne dzieła, Vertical Earth Kilometer (Pionowy kilometr ziemi 1977) i The Broken Kilometer (Złamany kilometr 1979), odnoszą się do idei niewidzialnej lub abstrakcyjnej odległości. Pierwsza praca to mosiężny pręt o długości jednego kilometra i średnicy dwóch cali, wwiercony w park Friedrichsplatz w centrum miasta Kassel. Okrągły wierzchołek pręta, zrównany z powierzchnią ziemi, jest otoczony dwumetrową kwadratową płytą z czerwonego piaskowca. Najbardziej charakterystyczną cechą tej instalacji jest jej niemal całkowita niewidoczność i nieobecność w przestrzeni. O jej istnieniu świadczy jedynie płyta z piaskowca z mosiężną pokrywą umieszczona w chodniku. Prócz tego elementu, obecność instalacji nie jest w żaden sposób oznaczona. Zabieg ten ma przemawiać przeciw założeniu esencjalnej zmysłowości sztuki, tj. że czasem ważniejsza jest sama idea i wyobrażenie o czymś niż faktyczne zmysłowe doznanie. Artysta wskazuje poprzez to, że wystarczy, że sztuka osiąga swój cel, gdy powoduje u odbiorcy wzbudzenie pozytywnych lub negatywnych odczuć, i że nie musi się to odbywać przez doznania zmysłowe. mały|Zdjęcie instalacji Jedyna możliwość zobaczenia instalacji istniała w 1977 roku, zaraz po zbudowaniu instalacji.