Janusz Koryl (ur. 4 listopada 1962 roku w Rzeszowie) – polski prozaik i poeta.

Życiorys Od 1978 mieszka w Rzeszowie. W 1985 ukończył filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i przez 10 lat pracował jako polonista w II Liceum Ogólnokształcącym w Rzeszowie. Później zajmował się dziennikarstwem. W rzeszowskim Oddziale Telewizji Polskiej realizował dwa autorskie programy: „Telewizjer Literacki” i „Ulice Rzeszowa”. Pisywał reportaże i przeprowadzał wywiady dla „Super Nowości” i „Wiadomości Podkarpackich”. Od 2001 do 2003 pełnił funkcję rzecznika prasowego wojewody podkarpackiego. Obecnie pracuje jako urzędnik w Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie.

Jako poeta debiutował w roku 1985 zbiorem wierszy „Uśmierzanie źródeł”. Później publikował następne tomy poezji, m.in. „Dyktando”, „Mieszkam w sercu ptaka”, „Klęski”, „Daleko i blisko”, „Kłopoty z nicością”, „Do czego służy niebo”, „Siatka na motyle”, „Spacer po linie”, "Dzwonek na przerwę", "Porachunki", "30 przedmiotów niecodziennego użytku", "Wypożyczalnia latających dywanów". Jest autorem tomu reportaży „Obłoki za kratami”, jak również powieści: "Zegary idą do nieba", „Śmierć nosorożca”, "Ceremonia", "Urojenie", "Układ", "Pióro anioła", "Ballada o zegarze z ratuszowej wieży" oraz zbioru opowiadań "Sprzedawca obłoków".