thumb|250px|Szanghaj – fragment największego pod względem liczby ludności miasta świata (w roku 2010) thumb|266px|Gęstość sieci miejskiej w województwach Rzeczypospolitej Obojga Narodów ok. 1650 roku
Urbanizacja – proces koncentracji ludności w punktach przestrzeni geograficznej, głównie na obszarach miejskich, określający także wzrost liczby ludności miejskiej i jej udziału w liczbie ludności danego obszaru, dzięki czynnikom społeczno-kulturowym, demograficznym i ekonomicznym. Urbanizacja oznacza także przestrzenny rozwój miast oraz zmianę stylu życia na miejski.
Płaszczyzny urbanizacji Urbanizacja odbywa się na kilku płaszczyznach: demograficznej – ukazuje zmiany liczby ludności miejskiej oraz ilościowy rozwój miast ekonomicznej – pokazuje zmiany źródeł utrzymania ludności rolniczej i proces powstawania zawodów nierolniczych na obszarach wiejskich społecznej – upowszechnianie się miejskiego stylu życia, przestrzenno-architektoniczna – wzrost obszarów miejskich i tworzenie nowych miast oraz nabywanie cech miejskich przez inne jednostki osiedleńcze, a także zmiany form przestrzennych, techniczna.
Ze względu na współczynnik urbanizacji państwa można podzielić na trzy grupy: o niskim wskaźniku urbanizacji – do 40% średnim (40–60%) wysokim, powyżej 60%.